Mobile menu

Η Αγία Μαρίνα

Η Αγία Μαρίνα είναι το μόνο Μαρωνίτικο χωριό το οποίο βρίσκεται στην επαρχία Λευκωσίας, και συγκεκριμένα 24 χιλιόμετρα δυτικά της πρωτεύουσας. Πήρε το όνομα του από την πολυύμνητη Αγία Μαρίνα.

Πριν την τουρκική εισβολή του 1974, η Αγία Μαρίνα αριθμούσε επτακόσιους περίπου κατοίκους. Σήμερα, ο πληθυσμός της ανέρχεται στα χίλια άτομα τα οποία είναι διασκορπισμένα σ’ ολόκληρη την Κύπρο. Στο χωριό δεν κατοικεί κανένας Μαρωνίτης από το 1974. Είναι πλέον στρατιωτική βάση και παρά τη διάνοιξη των οδοφραγμάτων και την ελεύθερη διακίνηση, δεν επιτρέπεται σε κανένα να το επισκεφτεί.

Στην Αγία Μαρίνα κατοικούσαν, εκτός από Μαρωνίτες και μερικοί Τουρκοκύπριοι, πολλοί από τους οποίους ήταν Μαρωνίτες που ασπάστηκαν τον Μωαμεθανισμό σε μια προσπάθεια να γλιτώσουν τη ζωή αλλά και τις περιουσίες τους την περίοδο των διωγμών. Αποτέλεσμα του πιο πάνω ήταν οι μικτοί γάμοι. Το Δεκέμβρη του 1963, με τις διακοινοτικές ταραχές, οι Τουρκοκύπριοι εγκατέλειψαν τα χωράφια και τα σπίτια τους, παρόλο που η συνεργασία με τους Μαρινιώτες ήταν άριστη.

Τόσο η παλαιά όσο και η νέα εκκλησία του χωριού είναι αφιερωμένες στην Αγία Μαρίνα, η οποία γιορταζόταν από τους Μαρωνίτες όλων των χωριών με πανηγύρια και γλέντι στις 17 Ιουλίου. Η παλαιά εκκλησία κτίστηκε το 1650 και βρίσκεται στο κέντρο του χωριού. Λειτούργησε για πρώτη φορά μετά το 1974 στις 8 Φεβρουαρίου 2014. Η νέα εκκλησία, η οποία βρίσκεται στην είσοδο του χωριού, ολοκληρώθηκε το 1972 και λειτούργησε για δύο μόνο χρόνια. Από το 1974, και μετά από εντατικά διαβήματα της κοινότητας προς τον ΟΗΕ, η εκκλησία λειτούργησε πέντε φορές μόνο: στις 17 Ιουλίου 2010, στις 17 Ιουλίου 2011, στις 17 Ιουλίου 2012, στις 11 Φεβρουαρίου 2012, κατά την επίσκεψη του Πατριάρχη Αντιοχείας και Πάσης Ανατολής των Μαρωνιτών Μαρ Μπεσιάρα Μπούτρος Ράι και στις 17 Ιουλίου 2013.

Σε μικρή απόσταση από την Αγία Μαρίνα βρίσκεται το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία, που είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο ιερά Μαρωνίτικα μέρη προσκυνήματος και πιθανόν το αρχαιότερο μνημείο. Το παλαιό μοναστήρι κτίστηκε από μοναχούς του Λιβάνου το 17ο αιώνα ενώ το 1943 το μοναστήρι ανοικοδομήθηκε εκ νέου από τον τότε ηγούμενο Πάτερ Πέτρο Κουμή. Το μοναστήρι αποτελούσε τον προορισμό κάθε Μαρωνίτη στις 20 Ιουλίου για προσκύνημα. Το 1974, με τους βομβαρδισμούς της τουρκικής αεροπορίας, η μονή εγκαταλείφθηκε από τους μοναχούς. Η πρώτη φορά που κατέστη δυνατό να την επισκεφθούν Μαρωνίτες ήταν τον Απρίλιο του 2003.

Στην Αγία Μαρίνα υπάρχουν επίσης ερείπια των εκκλησιών του Προφήτη Ηλία (1508) και του Αγίου Ιωάννη του Κοκκινόκρεμου (12ος αιώνας).

Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία. Το χωριό ήταν ξακουστό για την καλλιέργεια σιτηρών αλλά και για το μεγάλο αριθμό αμυγδαλιών. Αρκετοί κάτοικοι ήταν ιδιοκτήτες φορτηγών αυτοκινήτων και κατέφευγαν για εργασία στα περιβόλια της Μόρφου, του Καραβά και της Λαπήθου και έφερναν αρκετό χρήμα στο χωριό.

Στην Αγία Μαρίνα λειτουργούσε επίσης δημοτικό σχολείο.

Οι Μαρωνίτες θυμούνται επίσης με νοσταλγία τα τοπωνύμια της Αγίας Μαρίνας, όπως: Πρακ, Αρταλλού, Καπιρή, Φλουδή, Τιγγερά, Σκλινικάρι, Φαούτα, Κίτσιες, Τζιύρκας και άλλα.



Κοινοτικό Συμβούλιο Αγίας Μαρίνας

Χ"Φεσσάς Παρτελλής: Κοινοτάρχης
Παύλου Μιχαήλ: Αν. Κοινοτάρχης
Λακοτρύπης Ανδρέας: Μέλος
Πεκρής Παύλος: Μέλος
Τζιοβάνη Ιωσήφ: Μέλος